داشت چنان كه حاكمان منقاد حكم او مىبودند و چند مدت درس ميفرمود در مدرسه عميديه « 234 » و در آنجا حكم ميكرد و او را انعام بسيار بود كه بر طلبه علم و مستحقان بخشش ميفرمود وصيت و شهرت او در ميان قضاة بلاد و علماء آفاق مشهور بود متوفى شد در سال هفتصد و سى و دوم از هجرت و او را دفن كردند در نزد پدر خود در آن حظيره رحمت الله عليه . مولانا روح الدين « 235 » قاضى عادل و عاقل « 236 » بود كه جمع ميفرمود ميان شرع و سياست و طاعت و رياست و صاحب همت عاليه و رحمت متواليه بود و عزى سامى و نعمتى دائم داشت و مؤلف كتاب مشرف گشته بود باحسان و تفقد و تعهد او چند نوبت و تحيت و تردد در ميانه بود و او را كرم و مروت وظيفه و طريقه مىبود كه مالها نفقه ميكرد به نزديكان و دوران حاضر و غايب و او را معرفتى تمام و دانشى بزرگ بود در حكمت ، و در اجراى قنوات و تأسيس

--> ( 234 ) - مدرسهء عميديهء شيراز منسوب است ببانى آن عميد الدين ابو نصر اسعد افزرى وزير معروف اتابك سعد بن زنگى است و در شرح احوال قاضى جمال الدين مصرى نيز مؤلف اشارهء به همين مدرسه او نموده و گفته : « فصنع قميصا [ من القرطاس ] و مشى الى مدرسة المولى الصاحب عميد الدين ابى نصر و كان مولانا مهما فرغ عن درسه جلس على دكة فى الدهليز لرفع حاجات الناس الخ » ، و در شيرازنامه خطى مورخه سنهء 833 ص 33 - 34 نيز در فصل تاريخ سلطنت اتابك سعد بن زنگى مذكور تصريح كرده كه عميد الدين مزبور مدرسهء در شيراز در محله درب اصطخر [ - دروازهء اصفهان امروزى ] بنا كرده بوده و عين عبارت او اينست ، بعد از ذكر قصيدهء عميديهء عميد الدين مزبور گويد : « و همچنين از جملهء مبرات مرضيهء او مدرسه‌ايست كه بمدرسهء عميد اشتهار دارد و در محلت درب اصطخر بنا كرده و از جملهء مدارس معتبره است در شيراز » انتهى ، و اين عبارت بتمامها از نسخهء چاپى شيرازنامه افتاده است . ( 235 ) - مولانا روح الدين اسحق بن يحيى ( شد الازار ) - جها : مولانا روح - الدين اسحق بن يحيى الملقب بابى سلم فالى . ( 236 ) - شرفنى مرارا بحسن تفقده و يمن تعهده و ساعدنى الجد السعيد عند تردده و توددهء و كان قاضيا عاقلا واليا عادلا . . . ( شد الازار ) .